Monday, 27 August 2007

Σήμα Έναρξης (Part II)

(συνέχεια από εδώ)

Όχι μία, αλλά 3 ολόκληρες νύχτες πέρασε άυπνη, με την εικόνα του και τη φωνή του να λέει το όνομά της στο μυαλό...

Περνούσαν οι μέρες βασανιστικά... Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη... Όλη μέρα κοιτούσε το κινητό και το παρακαλούσε να χτυπήσει. Δεν είχε το θάρρος να στείλει έστω ένα τυπικό και τάχα άνετο μήνυμα, να βρεθούν για καφέ. Πόσο μάλλον μόνοι τους!
Είχε σκάσει. Είχε μπει τόσες φορές στον πειρασμό που κόντευε να μάθει τον αριθμό απ'έξω! Ποιά; Αυτή που ούτε το δικό της δεν ήξερε!
Τελικά, η αφορμή βρέθηκε. Θα του γνώριζε τη Β., συμμαθήτρια της, που ο Ν. είχε ακούσει να αναφέρεται χιλιάδες φορές από ένα φίλο του. Στέλνει το sms και περίμενε με κομμένη την ανάσα. Όταν έφτασε η θετική απάντηση δεν ήξερε τι να κάνει! Έκανε δυο ώρες να ετοιμαστεί, αλλά ήταν εκεί στην ώρα της! Κι αυτός, περιέργως...
Χτυπάει το τηλέφωνο και ξαφνικά δαγκώνει τα χείλη της! Πανω στην ευτυχία της, ξέχασε να πει τι είχε κανονισει στη Μ. και να τη ρωτήσει αν θα ήθελε να πάει κι εκείνη.. Ήταν φροντιστήριο. Της πρότεινε να περάσει από κεί όταν θα τελείωνε.
Η ώρα που πέρασε ήταν πολύ καλύτερη από ότι θα μπορούσε η Κ. να περιμένει! Είχε λυθεί η γλώσσα της, έπιανε στον αέρα κάτι δονήσεις που δεν ήξερε πως να τις πάρει... Την κοίταζε λίγο περισσότερο από τις άλλες, της απηύθηνε συχνά το λόγο, που κ που την άγγιζε διακριτικά... Όταν δε η Β. ρώτησε αν παίζει κάτι μεταξύ τους, δεν ήξερε πως να μαζέψει εκείνο το χαμόγελο που έκανε το πρόσωπό της να λάμψει. Ώστε δεν ήταν όλα στο μυαλό της, κάτι υπήρχε, κάτι που έβλεπαν και άλλοι...
Το παραμύθι όμως δεν κράτησε και πολύ... Όταν έφτασε ο τυφώνας Μ. σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά του. Τα νεύρα της δεν περιγράφονταν! Η παρέα ήταν μάλλον αρνητική απέναντί της από πριν, μετά από την εμφάνιση αυτή, έγινε ακόμα περισσότερο. Το ποτήρι ξεχείλισε, όταν ο Ν. της έκανε κάποια πειραχτική χειρονομία, και η Κ. έπρεπε να την κυνηγάει σ'όλο το Κουμ Καπί για την ηρεμήσει και να την πάρει στο τραπέζι πάλι... Αυτό που δεν μπορούσε η Κ. να καταλάβει ήταν γιατί είχε νευριάσει τοσο, αφού στην τελική βγήκαν μαζί!
Αποφάσισαν να αφήσουν το καφέ που θύμιζε τώρα περισσότεο πεδιο μάχης και να κάνουν μια βόλτα μέχρι τα Goody's. Το κλίμα δεν θα μπορούσες να πεις ότι ήταν πολύ καλύτερο. Η Μ. είχε δώσει ρεσιτάλ κακίας, και χρειάστηκε παρισσότερες από 3 χαρτοπετσέτες για να μαζέψει το δηλητήριο που κατα διαστήματα ξεχείλιζε από το στόμα της, με αποτέλεσμα, η Κ. να μην έχει μια όταν την χρειάστηκε!
Ο Ν., από ευγένεια περισσότερο, παρά από δοάθεση να την φλερτάρει, της έδωσε τη δική του. Του χαμογέλασε και τον κοίταξε στα μάτια. Έμειναν λίγο έτσι, κι αυτό έκανε τη Μ. να σκυλιάσει ακόμα περισσότερο!
Μέσα στην ευφορία της, δεν είχε προσέξει ότι τα ξεσπάσματα της φίλης της τα προκαλούσε κάθε της κίνηση και ειδικά κάθε της ενέργεια που περιλάμβανε το Ν. Εξακολουθούσε να μην μπορεί να ερμηνεύσει τη συμπεριφορά της, κι έτσι δεν μπορούσε να διακρίνει τα σύννεφα που μαζεύονταν, έτοιμα να ξεσπάσουν σε καταιγίδα!

Η έξοδος έληξε μάλλον άδοξα για τους περισσότερους της παρέας, αλλά σίγουρα όχι για την Κ. Εκείνο το βράδυ κοιμήθηκε βαθιά. Είχε τόσο εξαντληθεί από τις προοπτικές που ανοίγονταν μπροστά της...

Μια συζήτηση σε chat room το επόμενο βράδυ, είχε σαν αποτέλεσμα να κανονίσουν να πάνε για καφέ. Οι δυό τους. Ο Ν. και η Κ. Θα περνούσε να την πάρει μετά το μάθημα. Είχε ένα κενό και θα την γύριζε πίσω για το υπόλοιπο των μαθημάτων της ημέρας. Πήρε όλο χαρά τη Μ. να της ανακοινώσει το ευχάριστο και το μόνο που της είπε ήταν ότι είναι ζώον και ότι δεν της είχε προτείνει να πάνε οι δυό τους, αλλά ότι θα ήταν και η Μ. εκεί. Φρόντισε μάλιστα να επικοινωνήσει μαζί του για να τον ενημερώσει!
Το κακό, για τη φίλη-φίδι, ήταν ότι το δικό της πρόγραμμα στο φροντιστήριο δεν της επέτρεπε να κάνει χαλάστρα από την πρώτη στιγμή. Ότι είχε κανονιστεί ίσχυε κανονικά, αν εξαιρούσε κανείς το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα πήγαινε να τους βρει η Μ. Στο μάθημα που είχαν 4-5, η Μ. για πρώτη φορά δεν κάθισε δίπλα της. Ούτε καν της μίλησε, παρά μόνο για να της πει να ζητήσει από το Ν. να πάει να την πάρει κάποια στιγμή από το σπίτι της.
Ακόμα και όλα αυτά όμως, δεν ήταν ικανά να χαλάσουν τη διάθεσή της! Θα πήγαιναν μαζί για κάφε και για κάποια ώρα θα ήταν μόνη της μαζί του!
Τη στιγμή που μπήκε στο αυτοκίνητό του, πρώτη φορά μόνη της, όλος της ο τσαμπουκάς εξαφανίστηκε στη στιγμή! Της μιλούσε κι εκείνη μπορούσε μόνο να τον κοιτάει και να μιλάει ελάχιστα με μια φωνούλα που θύμιζε βούισμα κουνουπιού. Άφησαν τα πράγματά της στο αυτοκίνητο και βολεύτηκαν σε ένα ζεστό καφέ. Έβρεχε εκείνη τη μέρα κι ας ήταν μέσα Απριλίου.
Την έπεισε να πάρει φρέντο. Πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή της που τον έβαλε στο στόμα της! Θα του το χτυπούσε για πάντα, ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε! Ένα ακόμα χτύπημα του κινητού της άλλαξε τα σχέδια. Ήταν η Μ., που περισσότερο Μαινάδα θύμιζε. Είχε ξεχάσει να του πει να πάει να την πάρει. Ερχόταν με το φίλο της το Μ. και ένα συμμαθητή του!
Ακόμα κι όταν της είπε πως δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει κάτι τέτοιο, να την αφήσει μόνη της, δηλαδή, για να πάει να πάρει οποιονδήποτε από οπουδήποτε με το αυτοκίνητο, αντί να κοκκινίσει χαμογελώντας ντροπαλά (έτσι θα αντιδρούσε αν όλα είχαν πάει καλά), ήταν ακόμα πανικοβλημμένη!
Την είχε ξεχάσει! Όσες φορές κι αν ζήτησε συγγνώμη δεν ήταν αρκετές για να εξευμενίσουν την οργή της Μ.! Οι υποψίες της μετατρέπονταν με το χειρότερο τρόπο σε βεβαιότητα! Η Μ. ήθελε κ εκείνη το Ν., αλλά δεν το είχε πει, παρά μόνο στο Μ.
Ο καυγάς που ακολούθησε ήταν σοβαρός, παρά την, αιτία που μάλλον σε διαφωνία βγαλμένη από καρτούν θα μπορούσε να ταιριάζει! Γιατί άφησες την τσάντα σου στο αυτοκίνητό του; Επιχειρήματα πέρα από κάθε λογική! "Κι αν το αμάξι βίαζε την τσάντα σου;" Εκείνη τη στιγμή κατάλαβε πως η άλλη είχε χάσει και τη στοιχειώδη λογική που μέχρι εκείνη τη μέρα διέθετε.
Αρνήθηκε ευγενικά, και χωρίς πολλές εξηγήσεις την πρόταση του να την πάει στο φροντιστήριο. Καταλάβαινε κι εκείνος, άλλωστε.
Η 5λεπτη διαδρομή, που της φάνηκε πως κράτησε ένα αιώνα, ήταν η τελευταία που περπάτησαν μαζί. Ήταν και η τελευταία φορά που η Μ. της μίλησε χωρίς η κάθε πρότασή της να περιλαμβάνει μια βρισιά! "Τσουλάκι" ήταν η αγαπημένη της... Ακόμα τη μισεί αυτή τη λέξη η Κ. Όσες φορές κι αν της είπε πως δεν είχε καταλάβει τίποτα και πως ήταν διατεθειμένη να κάνει πίσω για να τον διεκδικήσει εκείνη, η μόνη απάντηση που έπαιρνε ήταν "'Επρεπε να το έχεις καταλάβει από τα Χριστούγεννα!"... "Τον ήξερες τα Χριστούγεννα;" "Ναι. Δε σου είχα πει ότι γνώρισα ένα Θεό, κι εσύ μου είπες ότι δε σου άρεσε; Γιαυτό στον γνώρισα!"

Τι μπορούσε να απαντήσει; Απλά άλλαξε δρόμο, χωρίς να της πει τίποτα. Το τηλεφώνημα που ακολούθησε ήταν η επίσημη ανακοίνωση ότι η φιλία τους έληξε και ότι ήταν μια πουτάνα του κερατά.
Ούτε η Κ., ούτε όσοι άκουσαν τις κραυγές της Μ. μέσα από το τηλέφωνο κατάλαβαν για ποιό λόγο είχε συμβεί όλο αυτό...

1 comment:

King of the Damned said...

"Το τηλεφώνημα που ακολούθησε ήταν η επίσημη ανακοίνωση ότι η φιλία τους έληξε και ότι ήταν μια πουτάνα του κερατά."

Αυτό κυριολεκτικά έδωσε ρέστα !

Υπενθυμίζω ότι πρέπει στο επόμενο επεισόδιο να πέσει ΧΧΧ, έστω και softcore... Ένα φιλάκι, ένα χαδάκι, ένα τρίψιμο βρε αδερφέ !