Tuesday, 31 July 2007

Μετά-ταξιδιωτικές γκρίνιες

1.ΜΙΣΩ ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ.
  • Κουνάνε πολύ και ζαλίζομαι.
  • Οι καμπίνες είναι πολύ μικρές και νιώθω κάτι ανάμεσα σε ασφυξία και κλειστοφοβία.
  • Γνωρίζεις κόσμο που μιλάει πολύ και τον υπομένεις, ξέροντας ότι δε θα τον ξαναδείς ποτέ.
  • Το κινητό σου δεν έχει σήμα, ώστε να πάρεις κάποιον να σε στηρίξει τις δύσκολες τούτες ώρες.

2.ΜΙΣΩ ΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΚΤΕΛ
  • Περνάς πολλές ώρες καθισμένος σε ένα άβολο κάθισμα.
  • Κάθονται κοντά σου διάφοροι άγνωστοι και ενοχλητικοί άσχετοι, που μιλάνε , βήχουν, μυρίζουν κτλ κτλ
  • Ακούς απαίσια σκυλάδικα από το dj BusDriver
  • Κατουριέσαι αλλά δεν τολμάς να κατέβεις κάπου να ηρεμήσεις, γιατί ξέρεις ότι το λεωφορείο θα φύγει χωρίς εσένα
  • Ενίοτε ζαλίζεσαι και σ'αυτά
3.ΜΙΣΩ ΤΗ ΣΥΜΒΙΩΣΗ ΜΕ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ
(μάνα+ θεία+ θείος +παππούς +γιαγιά +2 ξαδέρφια = ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ + ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ)

  • Πολλοί άνθρωποι σε ένα σπίτι συνεπάγονται ουρές εφάμιλλες με εκείνες των τραπεζών κάθε πρωί και κάθε βράδυ έξω από το μπάνιο
  • Κάθε μεσημέρι το στριμωξίδι είναι απερίγραπτο και η ταχύτητα που κάτι εξαφανίζεται για να προσγειωθεί σε ένα πιάτο που δεν είναι δικό σου, ελάχιστα μικρότερη από εκείνη του φωτός
  • Η ώρα του ύπνου συνοδεύεται από ροχαλητά, δονήσεις κινητών, ψου ψου ψου από το διπλανό δωμάτιο και επαναλαμβανόμενους ήχουν από καζανάκι
  • Συζητήσεις όπως "Κοίτα πως μεγάλωσες" "Να τρως" "Του μπαμπά σου μοιάζεις" και "Αν ήταν εδώ και ο γιος μου..." είναι αναπόφευκτες
  • Ποτέ δεν υπάρχει αρκετός χρόνος και ζεστό νερό για να χαρείς το μπάνιο σου
4.ΜΙΣΩ ΤΗ ΖΩΗ ΣΕ ΜΕΡΗ ΠΟΥ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΟΥΝ
  • Σε ώρες λειτουργίας καταστημάτων, ο φαρμακοποιός αλλάζει λάμπες στο μαγαζί με τα εσώρουχα, ο μανάβης λείπει και σου ζυγίζει τα πορτοκάλια ο περιπτεράς
  • Στα 2 φαρμακεία της Κύμης που επισκέφθηκα δεν είδα πουθενά προφυλακτικά. Πόσο πίσω μπορεί να είναι ώστε να τα έχουν κρυμμένα;
  • Μέρες που γίνεται λαϊκή αγορά, στις 8 παρά το πρωί επικρατεί στους δρόμους χάος, ακούγονται τσιριχτές φωνές νοικοκυρών από παντού και πωλητές που διαλαλούν το εμπόρευμά τους.
  • Όλοι οδηγούν όπως τους βολεύει. Stop παραβιάζονται, φανάρια δεν υπάρχουν, όπου θεωρείς ότι είναι σωστό τραβάς χειρόφρενο και σταματάς.
Εν ολίγοις οι "διακοπές" μου στην Κύμη έμοιαζαν περισσότερο με εφιάλτη, παρά με ονειρική απόδραση. Το φανταζόμουν ότι θα ήταν έτσι, αλλά διατηρούσα τις ελπίδες μου, οι οποίες διαψέυστηκαν με το χειρότερο τρόπο.
Δεν ξέρω ίσως να είμα και γκρινιάρα, αλλά νιώθω απίστευτη ηρεμία και γαλήνη που επιτέλους βρίσκομαι στα όμορφα Χανιά μου, στο βολικό και ήσυχο σπίτι μου. (Λες να φταίει το βραδινό μπανάκι στη θάλασσα που κάναμε με τον άντρα μου κάτω από το φως του τεράστιου φεγγαριού;)

8 comments:

KIG said...

Άμα ψάχνεσαι να στραβώσεις σίγουρα βρίσκεις κίνητρα...

Κάποιος που δε θα ψαχνόταν θα τα είχε δει κωμικά και θα το είχε κρατήσει το όλο σκηνικό σαν μια αρκετά αστεία και μοναδική αλλαγή.

Μου τη σπάνε τα καράβια, μου τη σπάνε τα λεωφορεία, μου τη σπάνε τα τρένα, μου τη σπάει το ανθρώπινο είδος. ΓΚΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ Ο Γκρινιάρης ο ίδιος ενα πράμα... :)

Smiling eyes said...

Μάλλον σου την έσπαγε που ήσουν μόνη σου χωρίς τον άντρα σου! ;-p

black fairy said...

@KIG
Δίκιο έχεις. ξεκίνησα με αρκετά αρνητική διάθεση και συνεχίστηκε έτσι...

@smiling eyes
φταίει ΚΑΙ αυτό :Ρ

King_of_the_Damned said...

Γι αυτό κ ανέβηκα με παρέα κ πηγαίναμε χαλαρά 140 - 150 στην εθνική, μουσική, κλιματισμός και άπειρες μαλακίες...!

Τώρα στο γυρισμό θα γελάσουμε που θα πρέπει να υποστώ το ΚΤΕΛ - Τραίνο - Καράβι - Δεν ξέρω τι άλλο...

Είμαι σίγουρος πάντως ότι καλό σου έκανε που άλλαξες λιγάκι παραστάσεις κ ας μουρμουρίζεις μικρή νεράιδα...

Και μια κ μόλις το έβαλε το ραδιόφωνο θα σου αφιερώσω το επίσημο τραγούδι για αυτό το post...:

Δέσποινα Βανδή - Υποφέρω !

Anonymous said...

Η πλευρά της Κύμης που παρουσίασες είναι πέρα για πέρα αληθινή.Είναι η ξεχασμένη και η παρατημένη Κύμη, με τους "ιδιαίτερους" ανθρώπους της και την μηδαμινή ανάπτυξη, που σε σύγκριση με τα Χανιά δεν έχει και για πολλά να καυχηθεί.Ωστόσο,εγώ κατά ένα περίεργο τρόπο περνάω πάντα καλά σε αυτό το μέρος. Η καταγωγή μου τυγχάνει να είναι κι εμένα από εκεί και την επισκέπτομαι όσο θυμάμαι τον εαυτό μου.Δεν θέλω να πω τίποτε άλλο απλά να προτείνω να της δώσεις άλλη μια ευκαιρία.Ισως ανακαλύψεις μέρη και καταστάσεις που να μην είναι και τόσο τραγικά. Πίστεψε με έχει και κάποια καλά :-)

black fairy said...

Ανώνυμε, δεν έχεις άδικο. Κι ίσως αυτό να είναι που με χάλαγε. Ότι όταν πήγαινα κάθε καλοκαίρι σαν παιδί όλα αυτά δεν τα συνειδητοποιούσα, και τώρα που τα είδα, άλλαξε τελείως η εικόνα που είχα στο μυαλό μου. ΚΑκά τα ψέματα, όσο κι αν γκρινιάζω κι όσο κι αν δε φαίνεται στο κείμενο, την αγαπάω την Κύμη... :)
Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου

Anonymous said...

εναν λογο και απο μενα για την κυμη που προανεφερες.
εμενα δεν τυγχχανει να ειναι η καταγωγη μου μονο απο εκει αλλα να μενω μονιμα στην κυμη.
Ενας παρατημενος τοπος ειναι,αξιολυπητος χωρις μελλον χωρις τουριστικη και οικονομικη αναπτυξη χωρις οδικο δυκτιο ,οι κατοικοι στο μονο που τους ενδιαφερει(υπερβολικα σε μεγαλο βαθμο)ειναι το κουτσομπολιο η ζηλια και οι κακιες,ισως ετσι θαβουν τα δικα τους προσωπικα προβλημα και την μιζερια τους,η πρεζα παει συννεφο οπως και οι κλικες σε ολους τους τομεις.
τα κομματοσκυλα εχουν χτισει παραγκες και εξουσιαζουν,πουλανε παραμυθι και απειλουν τους αθωους εναπομηναντες ηλικιωμενους,ειδικα του πασοκ.προ μηνων εκλεισε η εμπορικη τραπεζα και θα ακολουθησουν και αλλα.
δεν την παλευει κανενας!ουτε εγω.

black fairy said...

@ανώνυμος
Μαλακία δεν είναι όμως; είναι πολύ όμορφο μέρος, και είναι πολύ άδικο να πάει χαμένο...