Thursday, 12 July 2007

Απώλεια αντικειμένου...

Γυρίζω σπίτι μετά από μια καθ'όλα περιπετειώδη βραδιά. Περιμένοντας να μπω στο ασανσέρ βλέπω κάτι στο πάτωμα...
Μου φαίνεται γνωστό.. Έμοιαζε με το πετσάκι που είχα κρεμασμένες τις καρδιές στο λαιμό μου..
Σκύβω και συνειδητοποιώ ότι πρόκειται όντως γι αυτό...
Κοιτάζω γύρω ενώ ταυτόχρονα μιλάω στο τηλέφωνο και δε βλέπω τις καρδιές πουθενά... Θα έπεσαν στο φρεάτιο του ασανσέρ.
Νιώθω απαίσια. Αν και δεν το έκανα επίτηδες... Έχασα το πρώτο του δώρο... Αυτό που μου είχε φέρει για τα γενέθλιά μου...
Ελπίζω να το βρω όταν θα έρθουν για τη μηνιαία συντήρηση του ασανσέρ...
Σκατά...

2 comments:

τουκιθεμπλομ said...

Τα αντικείμενα δεν έχουνε σημασία, τον άνθρωπο κράτα κοντά. Συγνώμη που μιλάω έτσι, κάποτε θα συμφωνούσαμε αλλά τώρα έχω αλλάξει γνώμη.

black fairy said...

@τουκιθεμπλομ
Όταν κάτι έχει συναισθηματική αξία για σένα, είναι πολύ άσχημο να το χάνεις... Και ειδικά όταν συνειδητοποιείς ότι το έχεις χάσει, ενώ μιλάς στο τηλέφωνο με κείνον που στο χάρισε...