Monday, 9 July 2007

Διαφορά ηλικίας...

Γενικά δεν είμαι της άποψης ότι η διαφορά ηλικίας μπορεί να επηρεάσει τόσο πολύ μια σχέση... εκτός κι αν μιλάμε για τεράστιες διαφορές, που αντιστοιχούν ίσως σε διαφορετικές γενιές, και διαφορετικά ενδιαφέροντα, νοοτροπίες, αρρώστιες κτλ (δεν μπορεί ο φίλος/σύντροφος/σύζυγός σου να έχει πρεσβυωπία όταν εσύ αρχίζεις να πετάς τα πρώτα σπυράκια της ακμής!)..
Όμως, το να είσαι με κάποιον μεγαλύτερο από σένα (πολύ ή λίγο δεν έχει σημασία) δημιουργεί κάποιες φορές στον άλλον το αίσθημα της ευθύνης, και της ανάγκης να σε προστατέψει, να σε βάλει "στον ίσιο δρόμο", να σου κόψει το κάπνισμα, να σε βάζει να τρως γιατί αδυνάτισες...
Και δε λέω, όλο αυτό το σκηνικό σε κάνει να νιώθεις ασφαλής και σου δίνει την κάποιες φορές εσφαλμένη σιγουριά ότι αν συμβεί κάτι, ο άλλος θα είναι οπωσδήποτε δίπλα σου να σε στηρίξει, όμως μπορεί να καταντήσει και κουραστικό.... Κι αυτό γιατί ο άλλος νιώθει τύψεις για κάθε σου λάθος κίνηση, για κάθε στραβό που θα σου συμβεί, γιατί... δεν κατάφερε να σε προστατέψει απ'αυτό ή να σε κάνει να ενεργήσεις διαφορετικά, ώστε να πάνε όλα καλά..
Όταν, δε, αυτό το αίσθημα συνοδεύεται με συμπεριφορές που να δείχνουν άρνηση στο πρόσωπό σου ("δεν πήγες να δώσεις μάθημα, άρα θα τα πούμε σε μια βδομάδα", "αν ξανακάνεις απουσία στο σχολείο κομμένες οι έξοδοι" κτλ), σε κάνουν να απορείς αν στην τελική είσαι εσύ που έκανες το λάθος, ή αν το άλλο σου μισό έχει για κάποιο λόγο φερθεί υπερβολικά...
Δε λέω, μ'αρέσει να με προσέχουν και να με φροντίζουν, αλλά θέλω να έχω το δικαίωμα της επιλογής, της ελεύθερης βούλησης και ας υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να διαλέξω λάθος δρόμο και να χαθώ, γιατί στο κάτω κάτω... από τα λάθη μας δε μαθαίνουμε τις περισσότερες φορές;
Το γεγονός ότι είμαι μικρή, δε σημαίνει απαραίτητα ούτε ότι είμαι ΤΕΛΕΙΩΣ ανώριμη, ούτε ότι δεν έχω συναίσθηση των συνεπειών που θα έχουν οι αποφάσεις μου...

19 comments:

Smiling_eyes said...

Συμφωνώ μαζί σου. Πιστεύω ότι αν κάποιος δεν δοκιμάσει να κάνει τα δικά του λάθη δε θα μάθει ποτέ!Οι μεγαλύτεροι(και δεν μιλάω μόνο για μεγαλύτερο στη σχέση) πάντα θέλουν να σε προστατέψουν...Κι εμένα ήθελαν δικοί μου άνθρωποι να με προστατέψουν...Δεν τα κατάφεραν πάντα, πόνεσα και έμαθα :-)

black fairy said...

@smiling_eyes
Απλά σε μια σχέση τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Από τους γονείς μας είναι αναμενόμενη μια τέτοια συμπεριφορά. Θα φωνάξουμε, θα τσακωθούμε, δε θα μιλιόμαστε 2-3 μέρες, και τί έγινε; Σύνηθες φαινόμενο, τουλάχιστον για μένα. Στα πλαίσια μιας σχέσης είναι πολύ πιο λεπτές οι ισορροπίες...

Smiling_eyes said...

Έχεις δίκιο...Δεν το έχω ζήσει αυτό και δεν ξέρω...

King of the Damned said...

Να μιλήσω για διαφορά ηλικίας, ή θα γίνει χαμός...?

black fairy said...

@King of the damned
Ασ'το καλύτερα... θα κλείσουν κόσμο μέσα για παιδεραστία...

KIG said...

Μετά από μερικά χρόνια όλα αυτά θα φαντάζουν απόλυτα λογικά. Σε κάθε ηλικία αισθανόμαστε ώριμοι και υπεύθυνοι, λίγα χρόνια μετά όμως βλέπουμε πως τότε δεν ήμασταν και τόσο ώριμοι, όσο εκείνη τη στιγμή. :)

τουκιθεμπλομ said...

Συμβαίνουν τέτοια πράγματα;

black fairy said...

@τουκιθεμπλόμ
Τί να σου πω. Το έχω παρατηρήσει αρκετές φορές και είναι χαριτωμένο μέχρι ενός σημείου, αλλά κάπου κάπου ξεφεύγουν οι "μεγάλοι"...

@kig
Πώς είναι δυνατόν η υπερβολή να φαντάζει λογική, ακόμα και μετά από χρόνια;

KIG said...

Γιαυτο σου λέω... Περίμενε και θα το δεις απο μοναχούλα σου...

black fairy said...

@ΚΙG
Δε γίνεται να γίνει καμιά επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος να καταλάβω από τώρα; Βριέμαι να περιμένω και ΔΕ ΘEΛΩ να περιμένω!

luvian_elf said...

Δεν περίμενα να το πω ποτέ αυτό, αλλά σε καταλαβαίνω ΑΠΌΛΥΤΑ!!!
Βασικά έχω αρχίσει και ανησυχώ μήπως μπήκες στο μυαλό μου... ;p

black fairy said...

@luvian_elf
Δεν είναι ότι μπαίνω στο μυαλό σου, απλά όπως βλέπω και από δικές μου, και από σχέσεις φίλων μου, πάντα είναι περίπου το ίδιο και οι σκέψεις που σου γεννιούνται, αν όχι όμοιες, ανάλογες...

lolita said...

Γεια σας...διαβασα τα σχολεια σας για το συγκεκριμενο θεμα και αποφασισα να γραψω και εγω την εμπηρια μου...ειμαι 19 χρονων και ο συντροφος μου ειναι 41..ειμαστε 2 χρονια μαζι και το τελευταιο διαστημα αρχισα να σκεφτομαι οτι ειναι μια σχεση με ημερομηνια λυξης και αυτο με στεναχωρει...ειμαστε πολυ δεμενοι και ερωτευμενοι και ευτυχως δεν φαινεται ουτε αυτος για την ηλικια του αλλα ουτε και εγω..το θεμα ειναι οτι οσο ωριμη και να μαι , οσο μεγαλη και να διχνω δυστυχως ή ευτυχως ειμαι 19 χρονων και αυτο δεν αλλαζει..εχω να κανω τοσα πραγματα,να ζησω καταστασεις,να αποκατασταθω επαγγελματικα..δηλαδη με λιγα λογια εχω τη ζωη μπροστα μου..ενω αυτος..? ειχε καποτε οικογενεια,εχει 2παιδια μικρα, μια προηγουμενη μεγαλη ζωη που για μενα αυτα τα πραγματα ειναι αγνωστα.. αυτος εχει κανει τον κυκλο του ενω εγω ειμαι στην αρχη..αυτα δεν τα σκεφτομουν ιδιαιτερα πιο παλια μεχρι που αρχισε να μου λεει οτι θελει να παντρευτουμε.. στην αρχη μου αρεσε σαν ιδεα αλλα μετα αρχισαν να στρυφογυρναν πραγμτα στο μυαλο μου του στιλ."πως θα νιωθει την ωρα του γαμου?,πως οταν θα διαλεγουμε προσκλητηρια? πως θα ειναι οταν γεννησω το πρωτο μας παιδι?" και παρα πολλες αλλες ερωτησεις..για μενα αυτες θα ειναι οι πιο συμαντικες στιγμες της ζωης μου ενω για αυτον?τι?θα τα κανει για δευτερη φορα... δεν θα εχει την ιδια λαχταρα με μενα ,την ιδια χαρα..ειναι χιλιαδες πραγματα που εμποδιζουν μια τετοιου ειδους σχεση να προχωρησει και δυστυχως ειναι τα πιο συμαντικα...το θεμα ειναι οτι τον αγαπαω πολυ αλλα αγαπαω πολυ και τον εαυτο μου για να δεχτω να ειμαι ΔΕΥΤΕΡΗ...

black fairy said...

@lolita
Αυτά είναι πράγματα που πρέπει να σκεφτείς σοβαρά πριν κάνεις το οτιδήποτε. Δε σε ξέρω και δε με ξέρεις, οπότε προφανώς δε θα με πάρεις στα σοβαρά, αλλά σου προτείνω να μην παντρευτείς, ούτε αυτόν ούτε κανέναν άλλον ακόμα.. Για την τεράστια για τα δεδομένα μου διαφορά ηλικίας δε θα κάνω σχόλια. Είναι θέμα επιλογής αυτό. Είσαι πολύ μικρή και έχεις τόσα πολλά να ζήσεις. Για ποιό λόγο να περιορίσεις τον εαυτό σου από τα 19;

υπομονη said...

διαφορα ηλικιας.. ειμαι 24 και εχω σχεση με ενα αντρα 46 ετων, εδω και 4,5 χρονια. το μεγαλο προβλημα ειναι οτι ειναι παντρεμενος με 3 παιδια. οκ, μου ελεγε οτι θα χωρισει κοκ, αλλα μεχρι τωρα νιωθει εντελως αδυναμος για να κανει αυτη την κινηση και μου λεει να περιμενω. δεν κανω τιποτα αλλο απο το να περιμενω.τα τελευταια 2 χρονια νιωθω οτι αν τον χασω θα τρελλαθω. καλα..ξερω τι σκεφτεστε.. δεν ειναι ευκολο πραγμα να βγεις απο τετοια σχεση.. τον αγαπησα..αυτο ειναι το προβλημα..και ονειρευομαι το μελλον μου μαζι του..οταν του ανοιγω το θεμα για το ποτε θα ειμαστε μαζι μου λεει οτι τον πιεζω. ξερω τι θελω. αλλα αυτος οχι. φοβαται λεει. ενω εγω ειμαι ετοιμη να το πω και στην οικογενεια μου και σε αλλους. εγω δεν θα πρεπε να φοβαμαι? αλλα τολμω γιατι τον αγαπω ρε παιδι μου. μου λεει να περιμενω ακομα... και περιμενω.. τι εστι ερωτας ρε παιδια , μεγαλο, δυνατο και ανωμαλο πραγμα..

black fairy said...

@υπομονή
Μεταξύ μας τώρα... στ'αλήθεια πιστεύεις πως έχεις μέλλον με αυτόν τον άνθρωπο; Άσε που θεωρώ πως όταν ο άλλος έχει την ηλικία του πατέρα σου τα κοινά σας σημεια θα είναι από ελάχιστα έως καθόλου... Άσε που, χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν, θεωρώ ανήθικο να έχεις σχέση με παντρεμένο.. και από τη μεριά του τραγικό να κοροιδεύει μ'αυτόν τον τρόπο 2 γυναίκες..

υπομονη said...

τι να πω. αρχισε απο μια ανοησια. δεν πιστευαμε οτι θα συνεχιζε. ομως εγινε. δεν μπορω να αλλαξω κατι. δεν νιωθω τυψεις. δεν ξερω γιατι. δεν ειμαι αναισθητη. απλα με αυτον τον ανθρωπο ειμαστε μαζι 15 ωρες το 24ωρο. μπορω να κανω τα παντα για αυτον. να φανταστεις μια μερα τον χρειαστηκα πραγματικα και ενω ηταν πολυ αργα και βρισκοταν με την οικογενεια του , ηρθε τρεχατος κοντα μου και εμεινε μαζι μου. ξερω οτι εχω μεγαλη ανασφαλεια και πιστευω οτι ο πατερας μου, μου την δημιουργησε. λεε να παιζει ρολο το γεγονος οτι απο τα 4 μου μεχρι τα 17 μου δεν του χαριζα βημα. οτι εκανε οπου πηγαινε ημουν μαζι του. τι λες; δεν ξερω τι με εκανε να παω με μεγαλυτερο αντρα. το οτι εχω ανασφαλεια το νιωθω..

black fairy said...

@υπομονη
Τι να σου πω καλό μου.. Ψυχολόγος δεν είμαι, για να σου το επιβεβαιώσω επιστημονικά, αλλά έχεις ένα δίκιο στον τρόπο που το τοποθετείς... από κει και πέρα είναι δική σου απόφαση το πως θα χειριστείς τα συναισθήματά σου και τη γενικότερη κατάσταση... Καλό κουράγιο.. Πραγματικά δεν ξέρω τι άλλο μπορώ να σου πω..

υπομονη said...

¨) οπως το λες ..καλο κουραγιο..να σαι καλα .. ο καθενας κανει τις επιλογες του ε...αρα..