Thursday, 28 June 2007

Η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων

Ονειρευόμουνα θερινό κινηματογράφο απόψε, αλλά μου αλλάξανε γνώμη... Είμαι αρκετά υστερική όταν βλέπω ταινίες, και ειδικά όταν πάω σινεμά, οπότε και νιώθω τελείως διαφορετικά, χωρίς συγκεκριμένο λόγο, απλά επειδή βρίσκομαι στο χώρο... Έχω την ανάγκη απλά να απορροφηθώ από την ταινία... Μάλλον το βλέπω πολύ ρομαντικά το όλο σκηνικό..
Έχει ωραιότατο καλοκαιρινό φεγγαράκι (ετοιμάζει και δεύτερη πανσέληνο αυτό το μήνα το άτιμο να με τρελάνει!), φυσάει ένα ευχάριστα δροσερό αεράκι, και γενικά είχα στο μυαλό μου ένα σκηνικό... "σαν παλιό σίνεμα".

"Σαν παλιό σινεμά;" κάτι μου θυμίζει... Κι εσένα;
Μου έρχεται στο μυαλό μια φωνή περίεργη... Μια μουσική υπέροχη ... Από έναν δημιουργό που θεωρώ κορυφή για τα ελληνικά δεδομένα. Στίχοι ερωτικοί που σε ταξιδεύουν...
Το παλιό σινεμά, όπως το έζησες ή όπως το φαντάστηκες, η Χαλιμά με τα 1000 και 1 παραμύθια της, εμπειρίες και σκέψεις από το παρελθόν σου γίνονται όλα ένα... Με τρόπο τέτοιο, που δεν ξέρεις τί έχεις πραγματικά ζήσει και τί είναι απλά δημιούργημα του μυαλού σου... Κομμάτια των πιο κρυφών σου φαντασιώσεων, ή ονείρων που δε θυμήθηκες ποτέ ξυπνώντας...
Ο πρώτος σου έρωτας... Ποσο ήσουν τότε; 16; 17; Θυμάσαι τι χρώμα είχαν τα μάτια του; Θυμάσαι τη μυρωδιά του; Τη γεύση του; Ήταν τότε ή μήπως χτες; Τον αγαπούσες τότε πιο πολύ ή τώρα;

"Σ' αγκαλιάζω στο σκοτάδι, σε τυλίγω μ' ένα χάδι,
τώρα είμαι γυμνός, νιώθω σαν θεός, φωτεινός δυνατός,
μπορείς να μ' αγαπήσεις, μπορείς να μου φωτίσεις μια στιγμη,
το κορμί μου είναι μόνο η αφορμη..."

Ποιές αναμνήσεις σου είναι συνδεδεμένες με τις αισθήσεις και ποιές με τις παραισθήσεις σου; Σ'άγγιξε στ'αλήθεια; Τον είχες δει φωτείνο και δυνατό ή μήπως όλα αυτά είναι δημιουργήματα του θολωμένου από έρωτα μυαλού σου; Τότε ή τώρα; Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις το παρελθόν από το το παρόν και το μέλλον, είναι ένα... Πάντα ζούσες μέσα στον ιδανικό μικρόκοσμο του μυαλού σου...
Ακούγοντας τραγούδια σαν κι αυτό... Παλιά κι αγαπημένά... Παλιό; Για σένα όχι... Παλιό είναι ό,τι σου θυμίζει πράγματα που πέρασαν... Πώς μπορείς να πεις ένα κομμάτι που κάθε φορά που το ακούς σε γεμίζει, με συναισθήματα και σκέψεις καινούριες, παλιό;

Δικό σου....

2 comments:

Flower said...

Τέλειο τραγούδι...Σε ταξιδεύει αλλού...Όπως και όλα τα τραγούδια του Χατζηδάκη άλλωστε...

pediatre said...

Όχι παλιό,
Παντοτινό...