Wednesday, 16 May 2007

You're in the army now... (πλαγιότιτλος: στο Ν.)


Η "μαμά" πατρίδα μας αγαπάει και φροντίζει για την ασφάλειά μας...
Με ποιό τρόπο; Παίρνει τα παιδιά μας, τα αδέρφια μας, τους άντρες με τους οποίους είμαστε ερωτευμένες μακριά μας για ένα χρόνο και τους μαθαίνει υποτίθεται όσα πρέπει να ξέρουν σε περίπτωση πολέμου. Όμως αυτός ο χρόνος είναι ο πιο άχρηστος στη ζωή ενός άντρα.. Μαθαίνει ότι είναι να μάθει τις πρώτες 20-30 μέρες και μετά απλά κωλοβαράει σε ένα στρατόπεδο..
Και σκέφτεται ένας λογικός άνθρωπος... Αφού μένουν που μένουν τόσο καιρό εκεί τα παιδιά χωρίς λόγο, θα πρέπει τουλάχιστον να είναι οι συνθήκες τουλάχιστον ανεκτές... Αλλά φυσικά και όχι! Στοιβάζονται κατά εκατοντάδες σε στρατόπεδα που τίποτα δεν έχουν να τους προσφέρουν, κοιμούνται 30 άτομα στο ίδιο δωμάτιο (και εν ετει 2007 υπάρχει ο κίνδυνος να πιάσουν ψείρες, ψύλλους, κοριούς και άλλα συμπαθητικά ζωύφια), το φαγητό τους είναι χάλια (γιαυτό και καταφεύγουν σε τοστ, κρουασάν, μπισκοτάκια και άλλα παχυντικά, οπότε φεύγουν από τον στρατό αρκετά κιλά βαρύτεροι), δεν έχουν ζεστό νερό να κάνουν μπάνιο. Συν τοις άλλοις οφείλουν να υφίστανται τα νεύρα και τα complex κάθε χαμένου στρατόκαυλου μονιμά που δεν του έκατσε η γυναίκα του το βράδυ και τους λιώνει με καψώνια...
Δεν είναι παράξενο, λοιπόν, που στις στατιστικές για τις αιτίες αυτοκτονίας πάνω πάνω βρίσκεται ο στρατός.
Ας σοβαρευτούμε, λοιπόν, σα χώρα (πράγμα δύσκολο... όσο κι αν αγαπάω την Ελλάδα, δεν μπορώ να παραβλέψω πως σε πολλούς τομείς θυμίζει χώρα του τρίτου κόσμου..) και ας βρούμε έναν άλλο τρόπο να εκπαιδεύσουμε τους στρατιώτες μας... Η τουλάχιστον ας μειώσουμε τη θητεία.. αφού το 90% του χρόνου που περνάνε εκεί οι νέοι μας είναι άχρηστος...

Ν. υπομονή... Θα περάσει κι αυτό όπως και τόσα άλλα!!!

7 comments:

King of the Damned said...

Χαλάρωσε λιγάκι...

Οι αυτοκτονίες στηρίζονται στα :

- Η γκόμενα μου μου τα φόρεσε μόλις πήγα φαντάρος.

- Δεν μπορώ να μην κοιμάμαι / γυρίζω σε clubs αντί να φυλάω γερμανικό.

- Έκανα τη μαλακία και ξέχασα σφαίρα μέσα στο όπλο (Η νο 1 αιτία δυστυχώς...)

- Δε μ αρέσει το φαγητό.

- Είχα συνηθίσει κάθε πρωί πρωϊνό στο κρεβάτι απ τον μπάτλερ και πίπα για καλημέρα απ την υπηρέτρια.

(Εντάξει, κατανοώ, υπερβολικό το πρωινό στο κρεβάτι...)

- Με πονάνε τα παπούτσια.

- Και λοιπά και λοιπά...

Απλά τα σημερινά παιδάκια είναι λίγο κακομαθημενομαμόθρεφτα, και μουρμουρίζουν για το κάθε τι...

5 γνωστοί μου πήγαν φαντάροι τους τελευταίους 18 μήνες, και τη βγάλανε ζάχαρη, οι 2 μάλιστα σε ζόρικες μονάδες, χωρίς προσωπικό και τα σχετικά...

Πόσο μάλλον το ναυτικό, που είναι τελείως αραλίκι...

Άντε, και καλός πολίτης...

black fairy said...

@King of the damned
Είσαι πάλι λίγο υπερβολικός.. αλλά οκ, μπορεί να έχεις λίγο δίκιο :Ρ

Κουνουπι said...

Οι ταλαιπώριες του στρατού δεν είναι τίποτα μπροστά στις άλλες ταλαιπώριες που θα τραβήξει ο νέος άντρας στη ζωή του, αργότερα.

Stormrider said...

@king of the damned

ΧΑΧΑΧΑΑΧΑ τί βολική η καρικατούρα του "βουτυρόπαιδου" που μας παρουσιάζεις!!!

Όπως και να έχει, κάποιες είναι πράγματι αυτοκτονίες, κάποιες άλλες όμως... όταν βάζουν παιδιά να φυλάνε σύνορα που περνάνε δρόμοι λαθρέμπορων τότε όλο και κάποια στραβή θα κάτσει... φυσικά όλοι λένε όπως πχ εσύ "αυτοκτονία επειδή ήταν nerd/geek/βουτυρόπαιδο" κι όλοι είμαστε ευτυχισμένοι.

KIG said...

Να μου θυμίσεις σε περίπτωση πολέμου να τους έχουμε ζεστό νεράκι να κάνουν μπάνιο, ιδιωτικές σουίτες να ξεκουράζονται και φυσικά να τους μιλάμε στον πληθυντικό...

Για τις κοπέλες που δε θα πάνε ποτέ στρατό να ξέρουν ότι θα ήταν μια ευκαιρία να γνωρίσουν όλες τις πλευρές της ζωής τις δυσκολίες και τις ομορφιές το τι σημαίνει να ξεκινάς τώρα τη ζωή σου και το τι να έχεις διανύσει ήδη τη μισή ζωή σου... Δυστυχώς θα το μάθουν λίγο αργά, αν δε το μάθουν και καθόλου...

Ο στρατός κάνει το παιδί άντρα και τον μαθαίνει να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της ζωής. Θα ενοχλήσει μόνο τα παιδάκια που τα είχαν – θα έχουν όλα έτοιμα και πλέον πρέπει να παλέψουν για κάτι (αν δε τους σώσει ο θειος στρατηγός και του πάει σε καμιά αεροπορία).

Τέλος πάντων… δεν είμαι στρατιωτικός αλλά όχι και να ακούμε τέτοια πράγματα. Όποιος έχει κριτική σκέψη μπορεί να αναληφθεί τι προσφέρουν αυτοί οι άχρηστοι μήνες.

black fairy said...

@ΚΙG
Ο σεβασμός στην προσωπικότητα των στρατιωτών, κάτι που δεν υπάρχει πάντα, είναι πολύ σημαντικός, και ΝΑΙ δεν θα ήταν άσχημα να τους μιλάνε στον πληθυντικό και να τους έχουν ζεστό νερό.
Εμείς οι κοπέλς που δε θα πάμε στρατό, το βλέπουμε λίγο αποστασιοποιημένα και με περισσότερη λογική νομίζω...
Θεωρώ ότι τα παιδιά μπορούν να γίνουν άντρες με 1002 διαφορετικούς τρόπους, αντιμετιπίζοντας καταστάσεις της πραγματικής ζωής. Το αν είσαι στρατιώτικος ή όχι, ποσώς με ενδιαφέρει, καθώς έχω μιλήσει και με στρατιωτικούς που βλέπουν το παράλογο της υπόθεσης.

Anonymous said...

4 μήνες στη σαμοθράκη.... ΑΝΑΒΟΛΗ! Αγαπώ την Κατερίνα Γαμώ το Στρατό!!! Βασίλης 301