Saturday, 26 May 2007

Μάνα blogger



Οφείλω να ομολογήσω ότι για πολύ καιρό ντρεπόμουνα που είχα blog, και δεν το ανέφερα σε κανέναν. Όχι για άλλο λόγο, αλλά γιατί δεν ήθελα να με πούνε και ψώνιο, που νόμιζα ότι κάποιος θα ενδιαφερόταν να ακούσει αυτά που έχω να πω...
Όταν μετακόμισα και ήρθα στο blogspot, είχα αρχίσει να ξεθαρρεύω και έτσι αποφάσισα σιγά σιγά να αρχίσω να το λέω σε φίλους και σε ανθρώπος του κοντινού μου περιβάλλοντος... Όμως δεν το είχα πει ποτέ στους γονείς μου... Έτσι, κάθε φορά που με ρωτούσαν "Τί κάνεις παιδί μου τόση ώρα που σε ακούω τσάκα τσάκα να πατάς τα κουμπιά στο computer?" εγώ τους απαντούσα ότι έψαχνα να κατεβάσω τσόντες κι έτσι έληγε η συζήτηση...
Τον τελευταίο καιρό που κ που η μαμά μου με φώναζε όταν δεν άκουγα "κουφονεραιδούλα", αλλά με το να έχω αρκετό καιρό το ψευδώνυμο, ποτέ δεν μου έκανε εντύπωση, ώστε να κάτσω να αναλύσω γιατί με έλεγε έτσι.. Πού να φανταζόμουνα ότι τις ώρες που εγώ έφευγα από το σπίτι και άφηνα τον υπολογιστή ανοιχτό, η δαιμόνια νηπιαγωγός, εκμεταλλευόμενη την ευκαιρία, έπαιρνε τον καφέ της και στρωνόταν ωραία ωραία στην καρεκλίτσα μου, παίζοντας πασιέντζες και σερφάροντας στο διαδίκτυο με τις ώρες!;!;!
Κάποια από αυτές τις μέρες, μάλλον επειδή κοίταξε τους σελιδοδείκτες μου, είχε την τύχη να πέσει πάνω στο παρόν blog. Προφανώς διάβασε όλα μου τα κειμενάκια (ευτυχώς δεν είχε την φαεινή ιδέα να αφήσει σχόλια) και της άρεσαν, έτσι, εμπνεύστηκε να ανοίξει και δικό της blog. Έλα όμως που δεν ήξερε πως!
Οπότε, η δαιμόνια (επαναλαμβάνω) 45άρα, και μάλλον άσχετη πάνω στο θέμα υπολογιστής, μαμά μου, σαν μαμά μου φυσικά, είπε να μου το φέρει με πλάγιο τρόπο, σιγά σιγά... Πόσος καιρός να πέρασε άραγε μέχρι να βάλει σε εφαρμογή το καλά προμελετημένο σχέδιο της; Ποιός ξέρει;;;;
Το απόγευμα λοιπόν, που είχαμε πάει τον αδερφό μου φροντιστήριο για μάθημα έκθεσης, άρχισε να ρητορεύει σχετικά με το πόσο ωραία έγραφα πριν να ξεκινήσω τα μαθήματα έκθεσης.. Θυμήθηκε εκθέσεις μου από το δημοτικό και το γυμνάσιο, με τα οποία είχα καραφλιάσει κόσμο με το γράψιμο μου... (σχολίασε μάλιστα πως το ταλέντο το πήρα από κείνην, χαχαχαχα! είμαστε οικογενειακά καλαμοκαβαλημένοι!) και με ρώτησε, τάχα αδιάφορα, αν έχω γράψει ποτέ τίποτα από τότε... Της απάντησα πως ναι, και τότε ήταν η ώρα για το καίριο και αποφασιστικό χτύπημά της. "Σκέφτηκες ποτέ να τα δeίξεις πουθενά; Να τα δημοσιεύσεις πχ; Διάβαζα τις προάλλες για κάτι σελίδες στο Internet, Blogs νομίζω τις λένε, που ο καθένας γράφει ότι θέλει.."
Άρχισα να ψυλλιάζομαι ότι έχει βρει το δικό μου, οπότε της απάντησα πως έχω ένα και γράφω που κ που... Πού να φανταζόμουν τι θα ακολουθούσε!
"Α ωραία! Θα με βοηθήσεις να κάνω και δικό μου, ε; Εγώ θα στα υπαγορεύω κι εσύ θα μου τα γράφεις!" Ντοιιιινγκ!!! Εκείνη τη στιγμή είχε μόλις παρκάρει -δε λες που δεν οδηγούσα εγώ να μας στουκάρω σε κανένα τοίχο!- και πήγαμε σπίτι. Κάναμε καφέ, της άνοιξα την τηλεόραση να δει τίποτα ειδήσεις να ξεχαστεί, και σιγά σιγά το έσκασα προς το δωμάτιό μου...
Σε κανένα 5λεπτο σκάει μύτη η αγαπητή μου μανούλα... "Για κείνο το blog που λέγαμε, πότε θα μου το κάνεις;" Έμεινα ξερή... "Δεν θα το κάνουμε της είπα. Δεν είμαι γραμματέας σου...Αν θες στο φτιάχνω, αλλά θα γράφεις μόνη σου ότι θες..." Την είδα που κατσούφιασε, γιατί δυσκολεύεται να γράψει στον υπολογιστή.. Πήρε αγκαλιά το τεράστιο μαξιλάρι-γουρούνι που έχω στο κρεβάτι μου, κι έκατσε να το σκεφτεί... Για πολλή ώρα δε μιλούσε, αλλά μετά άρχισε την γκρίνια, που όμοιά της έχω ακούσει μόνο από κακομαθημένο 5χρονο. "Έλα, μωρέ, σε παρακαλώ.. Τόσα έχω κάνει εγώ για σένα.. τόσα πολλά σου ζητάω κτλ κτλ"
Έφτασα στο αμήν! Γύρισα και την κοίταξα και το μάτι μου πρέπει να είχε γυρίσει ανάποδα! "Αν δεν φύγεις αυτή τη στιγμή από το δωμάτιο μου, στις επόμενες εκλογές, ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ!" (Αυτή είναι η χειρότερή μου απειλή τον τελευταίο καιρό, οπότε μάζεψε τα πραγματάκια της και εξαφανίστηκε...)
Έχουν περάσει αρκετές ώρες από τότε και δεν έχει επιχειρήσει άλλη κρούση ακόμα, αλλά ξέρω ότι δεν τα παρατάει τόσο γρήγορα... Ακούω χτύπημα στην πόρτα και σκέφτομαι τρομαγμένη "Ωχ! Αυτή είναι πάλι! Δεν αντέχω άλλη γκρίνια"...
Όποιος έχει να μου πει κανένα καλό επιχείρημα ΓΙΑΤΙ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ BLOG, ας μου το πει σε σχόλιο, γιατί χρειάζομαι πολλά.... Ξέρω ότι είναι αντιδημοκρατικό αυτό, και ενάντια στις αρχές μου σαν άτομο, αλλά δεν θα αντέξω να τρώω κάθε μέρα τις αμπελοφιλοσοφίες της μητρός μου στη μάπα...
Ίσα ίσα χωράνε οι δικές μου στο διαδίκτυο....!

8 comments:

stavrosg said...

Αν το βασικό σου πρόβλημα είναι αν θα σε βάζει να γράφεις εσύ, τότε μπορείς να της εξηγήσεις όμορφα οτι το γράψιμο στον υπολογιστή δεν είναι το βουνό που θεωρεί, και με λίγη εξάσκηση (που θα την έχει με το να χρειάζεται να γράφει μόνη της το blog της) θα συνηθήσει πολύ εύκολα.

black fairy said...

Σταυρο, αυτό είναι το βασικο πρόβλημα, αλλά μιλάμε για έναν άνθρωπο σχεδό τεχνοφοβικό, που και με το ποντίκι δυσκολεύεται.. Απλά περιμένω να περάσει λίγος καιρός να το ξεχάσει...

lovething said...

Εμένα πάντως μου φαίνεται ωραία ιδέα. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που έχουν την όρεξη να ασχοληθούν με τέτοια εγχειρήματα κι ας τους τρομάζουν...

black fairy said...

Lovething, δεν έχεις άδικο και βαθιά μέσα μου ξέρω ότι ίσως η μαμά μου έχει να πει πράγματα που θα θέλει κάποιος να τα διαβάσει (λόγω εμπειρίας και επαγγέλματος), και έχω αρχίσει να μετανιώνω που την αποπήρα έστι. Οπότε, αν το ξαναζητήσει θα το κάνω...

Griz said...

Μην περιμένεις να στο ζητήσει, καν'το μόνη σου :) Έτσι θα μπορείς να της πεις κι εσύ "να , έκανα και εγώ κάτι για σένα" συν τοις άλλοις και σίγουρα θα νιώσει ευγνωμοσύνη παρά το γεγονός ότι είναι μητέρα σου!
Do it ! (και πες μας να το δούμε :P )

dunno said...

ωραιο το blog σου.αν κανει και η μανα blogger τοσο καλη δουλεια,θα ριχνω κανα βλεφαρο αν περναει η ωρα.πολυ χαιρομαι τους ανθρωπους που δεν αφηνουν την ηλικια τους να τους αφησει εκτος εποχης

black fairy said...

dunno, η μανα blogger για την ώρα είπε να αφ;hσει το εμπνευσμένο σχέδιο της στην άκρη, λόγω φόρτου εργασίας. Με το κλείσιμο των σχολείων, λοιπόν, αν δεν της έχει περάσει, θα υπάρχει link προς το "μητρικό" Blog...

τουκιθεμπλομ said...

Με την άρνησή σου ίσως αποφασίσει να το ανοίξει μόνη της το blog και να βρεθείς προ εξελίξεων. Καλού κακού τσέκαρε μήπως κάποιος από αυτούς που αφήνουν comments εδώ είναι η μαμά.