Saturday, 26 May 2007

5.51

5.51 είναι τώρα που ξεκινάω να γράψω.. Γιατί τέτοια ώρα; Έχω μήπως κάτι να πω; Όχι...

Ξάπλωσε. Έκλεισε τα μάτια της... "τώρα θα κοιμηθώ" Γυρίζει χίλιες φορές γύρω από τον άξονά της. Ανοίγει το φως, πάει ως το γραφείο και βρίσκει το βιβλίο που διαβάζει εδώ και μέρες. "Πόλεμος και Ειρήνη", πάντα την αποκοίμιζε ο Τολστόι. Διαβάζει, διαβάζει, διαβάζει 40 σελίδες. Ρεκόρ. "νυστάζω; όχι." Κλείνει το βιβλίο.
Πάει μέχρι την κουζίνα. Ανοίγει το ψυγείο.. Τίποτα το ενδιαφέρον. Κοιτάει έξω από το παράθυρο και η απέναντι πολυκατοικία έχει αρχίσει να βάφεται γαλάζια από το αχνό φως... Ξημερώνει...
Σαλόνι. Βολεύεται στον καναπέ, και αρχίζει να πατάει ηδονικά τα κουμπιά του τηλεχειριστηρίου. "Πόσο καιρό έχω να δω τηλεόραση;" Αλλάζει κανάλι ξανά και ξανά. Την κλείνει.
Κάνει μια βόλτα στο σπίτι. Ξαναπλένει τα δόντια της. Κάνει μια βόλτα από τα δωμάτια των άλλων. "Λες να είναι κανένας ξύπνιος;" Όλοι κοιμούνται σαν πουλάκια.. "Εγώ από που τις πήρα τις αϋπνίες;" Ο μικρός..; Κρέμεται ο μισός από το κρεβάτι. Τον πάει λίγο πιο μέσα μην πέσει, τον σκεπάζει και φεύγει... Τελικά δεν είναι τόσο τέρας όταν κοιμάται... Άθελά της χαμογελάει τρυφερά. "Κοίτα πως Ψήλωσε..!"
Γυρίζει στη βάση της. Ξαπλώνει. Ένας θόρυβος, σα βουητό, σαν βήματα... Δεν καταλαβαίνει. Ανοίγει το φως και κοιτάζει γύρω της... Τίποτα. Όμως αυτή ακόμα φοβάται... Ανοίγει την πόρτα.
Δεν μπορεί όμως ακόμα να κοιμηθεί..
Πλησιάζει τον υπολογιστή... Βάζει να ακούσει Μadrugada.. Ταιριάζει το όνομα τους με την ώρα... Βάζει και Ιωαννίδη. Αυτός πάντα ήταν δίπλα της, και στις αυπνίες και όταν έπρεπε να μείνει ξύπνια.. "Πριν 2 χρόνια...Πανελλήνιες."
Κλείνει τα μάτια. Βυθός. "Παίζεις βρε Αλκίνοε μαζί μου;"

2 comments:

Griz said...

εσύ αυπνίες εγώ βαρεμάρα προχτές, μια χαρά :Pp
την επόμενη φορά θα ανοίξω blog kι εγώ στη μαμά μου και στο μπαμπά μου και σε όλο μου το σόι! ..
[ήταν καλή ευκαιρία να το κάνεις μιας και είχες αυπνίες :P ]

King of the Damned said...

Νιώθω περήφανος για το Madrugada !