Saturday, 31 March 2007

Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν

Λοιπόν, έχω νεύρα και αυτό θα βγει ίσως καλό σε κάποιους. Αυτό το post απευθύνεται σε όσους είναι αρκετά τρελοί, ώστε να σκέφτονται σοβαρά το ενδεχόμενο να σπουδάσουν στην ΗΟΜΕ ΤΟWN.

ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΜΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΣΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ!!!!

Οι γονείς σας, καλά μου παιδάκια, όσο ανεκτικοί και ανοιχτόμυαλοι και να είναι, όσες υποσχέσεις και αν σας έχουν δώσει, σχετικά με extra παροχές και ελευθερίες, σε περίπτωση που δεν πάτε σε άλλη πόλη να σπουδάσετε -πιθανότατα δεν το ξέρουν ακόμα- αλλά λένε στο 90% των περιπτώσεων ψέματα.
Νομίζεις :
  • ότι θα είσαι ελεύθερος να μπαίνεις και να βγαίνεις όποτε θες;
  • ότι θα γλιτώσεις από το εκνευριστικότατο κυνηγητό με το πηρούνι και την τσιρίδα "Φάε παιδάκι μου και λίγο σπιτικό φαγητό...", τις φακές, τα χόρτα κτλ κτλ;
  • πως θα έχεις δυνατά τη μουσική και δε θα σου πει κανείς τίποτα;
  • ότι θα φέρνεις φίλους σπίτι και δε θα σκάνε μύτη κάθε λίγο και λιγάκι -να σας φέρουν φαγητό ή χυμούς, ή να τσεκάρουν αν: καπνίζετε, πίνετε, κάνετε τίποτα "ύποπτο¨..;
  • πως θα κάνεις ότι θες ανενόχλητος με το amore σου στο δωματιό σου;
  • ότι γενικά θα ζήσεις φυσιολογική ζωή;

Συγγνώμη καλό μου που σε ξυπνάω από το όμορφο όνειρο, άλλα -από προσωπική πείρα μιλάω- κάνεις μεγάλο
λάθος.
Κάνε λοιπόν το μηχανογραφικό σου με κριτήριο το τι θες και το πως θα περάσεις καλή φοιτητική ζωή και μην ακούς κανέναν και κυρίως τους γονείς σου. Ναι, σ'αγαπάνε. Ναι, θα προσπαθήσουν να κρατήσουν τις υποσχέσεις τους, αλλά δεν θα τα καταφέρουν.

Μια κοινωνική προσφορά από το προσωπικό μου blog. Κατερίνα
(ουφ πάλι εκτονώθηκα)


12 comments:

Stormrider said...

επέτρεψε μου να σου πω ότι καιρό το είχα καταλάβει ότι η απόφαση να κάτσεις Χανιά σε έχει ρίξει σε ένα άσχημο ψυχολογικό λούκι. γι αυτό άκου με προσεκτικά: ΔΕΝ είναι νωρίς ακόμη να ΦΥΓΕΙΣ. ΜΗΝ γίνεις σαν εμένα που μπήκα σε αυτή τη σκατοσχολή που ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ και προτιμούσα τα πρώτα 3 χρόνια να κλαουρίζω τη μοίρα μου παρά να πάρω τη κατάσταση στα χέρια μου (μαζί και το βάρος της απόφασης, αφού ο πατέρας μου με απείλησε ότι αν αφήσω το πολυτεχνείο θα κάνει διάφορα) και να σηκωθώ να φύγω.

αυτή τη τακτική τη πληρώνω τώρα, όπου όλοι οι φίλοι μου έχουν τελειώσει κι εγώ παλεύω ακόμη, όπου στους υπολογιστές έχω μείνει έτη φωτός πίσω, όπου έχω θυσιάσει 6 υπερπολύτιμα χρόνια καριέρας και κάνω κούρσα τώρα με το χρόνο να τελειώσω.

κάνε το μηχανογραφικό σου, ή (ακόμη καλύτερα) διάλεξε ένα καλό πανεπιστήμιο έξω (ή ιδιωτικό εδώ), δείξε την πυγμή που απαιτήται να σηκωθείς να φύγεις, όσο είναι νωρίς ακόμη. εγώ με το κλάψιμο δεν κέρδισα ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ, ούτε ΚΑΝ τη συμπάθεια κανενός.

black fairy said...

@stormrider
ξέρεις ποιό είναι το κακό ρε γιάννη; με τη σκατόπολη έχω πρόβλημα. η σχολή όσο περνάει ο καιρός μ'άρεσει ρε γαμώτο...

King of the Damned said...

Εγώ απλά έχω να σου πω, ότι το τέρας πήρε μπροστά !

Η ζωή είναι μια τρέλα !

ΖΗΣΕ - ΑΓΑΠΑ - ΓΕΛΑ !

Vouts said...

Γλυκό μου παιδί (θα μου επιτρέψεις να σε αποκαλώ έτσι λόγω ηλικίας και εξαιτίας της πολύχρονης επαφής μου με παιδιά όλων των ηλικιών:) η ζωή μας προσφέρει πάντα ευκαιρίες. Μην το ξεχάσεις ποτέ αυτό. Κι ακόμα κι όταν νομίσεις πως έχεις πάρει μια απόφαση άβουλα ή πως στριμώχνεσαι και δεν μπορείς να αναπνεύσεις, να είσαι σίγουρη πως στη γωνιά παραφυλά μια άλλη πόρτα που δεν θα άνοιγε αν ήσουν αλλού. Θέλω να πω πως, μη νομίσεις πως οι συνειδητές επιλογές ελευθερίας μας φέρνουν πάντα ευτυχία. Κάποιες φορές ίσως χρειάζεται απλά να κάνουμε λίγη υπομονή για να κερδίσουμε αργότερα κάτι παραπάνω. Αυτά σου τα λέω από την πείρα μου κι από όσα βλέπω χρόνια γύρω μου. Και μια συμβουλή έτσι..από την έφηβη μέσα μου:-) όταν θα θέλεις να τους πλακώσεις τους γονείς σου στα χαστούκια, πάρε μια ανάσα και πες "καλάααα...θα έρθει και η δική μου σειρά" και θα έρθει να είσαι ΣΙΓΟΥΡΗ

black fairy said...

@vouts
Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σας. Ξέρω πως έχετε δίκιο, τα σκέφτομαι κ εγώ, αλλά στην παρούσα φάση δυσκολεύομαι να σκεφτώ ψύχραιμα. Όσο για τα χαστούκια... για την ώρα, τη γλιτώνουν. Θα εφαρμόσω και το δικό σύστημα, γιατί τα περιθώρια χρήσης του δικού μου στενεύουν!
Ευχαριστώ :)

Dodos said...

το έχεις κουβεντιάσει με τους γονείς σου;
τους έχεις θέσει κάποια όρια;
τους έχεις δώσει να καταλάβουν ότι αυτά τα χρόνια ανήκουν σε σένα;
τους έχεις υπενθυμήσει ότι και αυτοί περάσαν από την ηλικία σου (μας δηλαδή) και θέλαν ελευθερίες και ανεξαρτησίες και όχι καταπιέσεις και αδιακαιολόγητο έλεγχο;
όσο ανεκτικοί και ανοιχτόμυαλοι και να είναι θα καταλάβουν.
(ε παίξτο και λίγο μελοδραματικά);)

black fairy said...

@dodos
Τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα πέρυσι. Περνούσα μια χαρά και δεν με πρήζανε καθόλου!!!! Όσο και να το συζητάω δεν βλέπουν αλλαγή στη συμπεριφορά τους! Οπότε δε βλέπουν τί θα μπορούσαν να κάνουν για να τη βελτιώσουν. κλαψ!

King of the Damned said...

Μάνα γιατί με γέννησες
και μ' έκανες Χανιώτη
και στα εικοσιένα μου
θες να με βλέπεις πότη

να γίνομαι χειρότερα
σαν κάθε άλλο χρόνο
να πνίγομαι στην τσικουδιά
να καίω να σουρώνω

Βαρέθηκα κάθε που βγω
τα ίδια και τα ίδια
να βλέπω όπου κ' αν βρεθώ
μόνο ψωλές και αρχίδια

KIG said...

Μεγάλη ατυχία ρε γαμώτο μόλις πηγαίνεις 18 να μην έχεις κανα δυο μισθούς δικούς σου κάθε μήνα, για να πας να σπουδάσεις όπου θέλεις κάνοντας ότι θέλεις χωρίς να σε ενοχλεί κανείς…

black fairy said...

@kig
ΘΑ μπορούσα να πάω να σπουδάσω ότι θέλω όπου θέλω, αλλά επέλεξα να μην το κάνω, αυτό ήταν το λάθος μου και αυτό μετανοιώνω... Δεν ήταν κάτι που μου επιβλήθηκε από τους γονείς μου, για οικονομικούς λόγους, όπως το σκέφτεσαι εσύ.

KIG said...

Δε χρειαζόταν επεξήγηση... Δε θέλει και πολύ μυαλό για να το καταλάβει κανείς...

Η απάντηση μου πήγαινε σε όλους αυτούς που το προτείνεις και θεωρείς αυτονόητη τη δυνατότητα τους να κάνουν ότι τους ευχαριστεί στα 18τους, βασιζόμενοι στις πλάτες των δικών τους...

Είναι όμορφα να βλέπεις τη ζωή αποκλειστικά με τα δικά σου δεδομένα...

black fairy said...

@KIG
Είναι πολύ ωραίο να βλέπεις τα πάντα με τα δικά σου δεδομένα, όντως!! Από τη στιγμή που το σχόλιό σου έγινε στο δικό μου blog σου απαντάω εγώ, σαν Κατερίνα. Και κακά τα ψέματα, πάρα πολλά από τα παιδιά που σπουδάζουν, εξαρτώνται οικονομικά από τους γονείς τους, γιατί πολύ απλά, και το βλέπω από τις συνθήκες που επικρατούν τουλάχιστον στις δικές μας σχολές, αν θες να δουλέψεις, πρέπει να αφήσεις στην άκρη τη σχολή...